كه ضمن ارائه منبع ، ناقل اين اقوال را نيز متذكّر گشته‌ايم . - در برخى موارد ، مصنّف محترم تصريح به يك قول ننموده است ، ولى در توضيحاتى كه در آن فرع فقهى داشته ، اشاره‌اى به آن قول نموده است ، كه آن قول ، و قائل آن را نيز تذكّر داده‌ايم . مثلا ن‍ . گ ص 317 مبحث كيفيت و واجبات نماز احتياط . « و در جواز تخلّل منافى نماز ، ما بين آن و نماز احتياط ، اشكال است ، و قول به منع ، خالى از قوّت نيست ، و با تخلل منافى اظهر ، بطلان نماز است » . كه اشاره به قول مرحوم ابن قطّان و ميرزاى قمى ( رحمهما اللّه ) دارد كه قائل به عدم بطلان نماز در صورت محدث شدن بعد از نماز ، و قبل از خواندن نماز احتياط مىباشند . 4 - در برخى از موارد ، قائل يك قول يافت نشده است كه در چنين مواردى يادآورى گرديده كه اعلام تصريح به نيافتن قائل نموده‌اند و يا اين كه در ضمن شمارش اقوال اين قول را نيز ذكر نموده‌اند بدون تعرّض به ذكر قائل آن . 5 - ارجاع به رسائل مستقل و كتب مبسوط - گاه مؤلّف محترم ، اشاره‌اى بسيار مختصر ، به اقوال موجود در يك فرع فقهى مىنمايد ، كه در اين موارد ، جهت استفاده‌ى بيشتر محقّقين ، و تسهيل امر بر آنان ، بعضى از رسائل مستقلّه‌اى كه به اين فرع پرداخته ، و ادلّه و اقوال آن را به صورت مشروح متعرض شده‌اند را معرّفى نموده‌ايم . مثلا ن‍ . گ ص 146 مبحث لواحق تيمم پيرامون فردى كه تيمم بدل از غسل ، نموده و سپس محدث ، به حدث اصغر شده است ، كه محقّقين را ارجاع به « رسالة فى حكم المجنب المتيمّم المحدث بالحدث الاصغر » مرحوم آية اللّه شيخ محمّد رضا جرقويه‌اى داده‌ايم .